Geschiedenis

Zonder mijn vader was de boxer geen prominent aandeel in mijn leven geweest.

Lang geleden in de zestiger jaren toen mijn ouders verloofd waren en in de Haagse tram zaten, sprong er een boxer, zoals alleen een boxer dat kan, op zijn schoot.

Mijn moeder haar grootmoeder deed wedstrijden met haar hazewinden en zijzelf was gecharmeerd van de Ierse setter. Bij mijn vader thuis waren geen honden.

Toen werd de beslissing genomen, mijn moeder mocht een hond maar dan moest het een boxer zijn.

En zo geschiedde

Mijn vader was ook een echte vogelaar, zomaar vogel zeggen deden we ook niet ,elke vogel heeft zijn eigen naam, ook zijn kleinkinderen hebben van opa elke vogelsoort leren kennen.

Na zijn werkzame leven heeft hij hier, samen met mijn moeder en de boxer,in Makkum genoten van de natuur en vooral van de vele ganzen die hier hun winterstop houden.

Toen mijn vader begraven werd waren er heel veel ganzen op het landje naast de begraafplaats om daarna op te vliegen, als ware het een laatste groet.

Toen het moment kwam dat ik boxers ging fokken en ik een naam moest verzinnen voor mijn kennel was er maar een optie die er met kop en schouders bovenuit stak.